Gerrit Rietveld en de jaren vijftig – 16-09-2017 tot 22-04-2018 – Rietveld Paviljoen Amersfoort
De Stijl voorbij.
Context
Voor deze tentoonstelling tijdens het honderdjarig jubileum van “de Stijl” In 2017 werd ik uitgenodigd door Fasade Amersfoort om dessins en kussens te ontwerpen voor vijf zogenaamde ‘Amersfoort’ stoelen van Gerrit Rietveld. De tentoonstelling focuste op de revival van het werk van Gerrit Rietveld in de 1950s, zijn paviljoens en zijn werk als inspiratiebron 100 jaar later.
Kleurenonderzoek
Uit de gesprekken met de opdrachtgevers ontdekte ik dat zij na een jaar vol met De Stijl exposities wel klaar waren met de primaire kleuren. Ik onderzocht de kleurenschema’s en liet mij inspireren door de “kleuren van de Stijl” expositie in Kunsthal kade. Ik keek ook naar door wie de leden van de Stijl zich lieten beïnvloeden en welke kleuren ze naast de bekende kleuren nog meer gebruikten. Mijn kleurpalet bestond uit Zwart, grijs, wit, rood, een groen. Groen is een mix van in de Stijl gebruikte blauwe en gele kleuren, het is ook een kleur die leden van de stijl ook gebruikten. De curator raakte geïnspireerd door mijn kleurvoorstel en heeft de kleur groen als accentkleur toegevoegd voor de hele expositie.
Dessinontwerp
De originele kussens waren voornamelijk in effen zachte corduroy. Voor deze opdracht was dat nadrukkelijk niet de bedoeling. Ik was juist gevraagd vanwege eerder gemaakte ‘geopatronen’ dessins.Mijn ontwerp moest zowel passen bij de Stijl maar ook hedendaags zijn. Dit is een fase van trial en error. Ik maakte met behulp van GIS een voronoi diagram op basis van allen woonplaatsen in Nederland. Ik maakte een uitsnede op de lijn Leiden-Amersfoort-Utrecht, plaatsen die belangrijk waren voor diverse de Stijl leden. Eerste wilde ik iedere vorm vullen met de gekozen kleuren maar dit werkte niet, daarom heb ik een gekleurd blokkenpatroon toegevoegd en het voronoi patroon als een wit grid eroverheen gelegd. Zo heeft iedere stoel een eigen kleurstelling en is toch allemaal anders. Vervolgens liet ik het dessin uitvoeren in een tactiele fluwelen stof.
weggeborduurde haiku’s – 2014 – katoendraad op papier
Onbezonnen weelde
Stil voorbij staren
wazig door stofjes zon weer
stijf dwars neergesmakt
Leegstand is leeghoofdigheid – 2008 – Rietveld Paviljoen Amersfoort
Leegstand
Maar nadat de deuren werden gesloten in verband met een nieuw kunstencentrum in 2007 nam de leegstand in het hele gebied toe. ook de bibliotheek en de GGD vertrokken. Het parkje werd een parkeerplek en zo verloor het zijn aantrekkingskracht. Het behoud van zo’n gebied vraagt om verbeeldingskracht en doorzettingsvermogen en lange termijn denken. Hoe kun je leegstand verbeelden en aandacht te vragen voor behoud van het Rietveld paviljoen in Amersfoort en daarmee de buurt positief ontwikkelen.
Op dat moment had ik antikraak een atelier op het industrieterrein de Hoef in Amersfoort. Hier runde ik een kleine sociale werkplaats met 6 vrijwilligsters. Deze dames kwamen via het UWV voor een periode werkervaring op doen, in dit geval naaien, haken en breien.
Het gebied waar het atelier stond werd gekenmerkt door veel leegstand. Dagelijks zag ik hier de gevolgen van de economische crisis. Ik ben dit gaan fotograferen. De “te huur/te koop” borden, de kapotte ramen, het onkruid dat de parkeerplekken langzamerhand overneemt en de unheimliche sfeer die dit met zich mee brengt.
Ik heb onderzoek gedaan naar leegstand van dit gebied specifiek, maar ook meer filsofisch naar hoe wij mensen omgaan met verandering. zo stuitte ik op de volgende quote van Giuseppe Tomasi di Lampedusa: “If we want things to stay as they are, things will have to change.” en heb dit als uitgangspunt genomen voor mijn werk.
Voor het project leegstand zijn tien kunstenaars geselecteerd om hun ideeen over leegstand te tonen met het doel om het Rietveldpaviljoen te behouden. Ik was één van de tien. Wekelijks kwamen we bijeen voor de organisatie van deze manifestatie en het bespreken van de ontwikkelingen in ons persoonlijke werk.
Ik haakte een vloerkleed wat tevens een plattegrond van de omgeving is. Ik maakte een fotoserie van leegstaande panden en bewerkte ze met verf als littekens. Ik spande draden, weefde een web van de leegstaande panden en hun locatie op de plattegrond. Ik maakte het huiselijk met een tevens gehaakte reuzepoef en ook een afbeelding van een leegstand pand.
dessin en textiel ontwerp – okt 2010 – Dutch Design Week
Geopatronen CIAAN
Context
Als onderdeel van de modewerkgroep van Amersfoort ontwikkelde ik het project CIAAN: een interdisciplinair textiel- en modeproject waarin geografische data werd vertaald naar dessins en draagbare kleding en objecten. Het project ontstond voor de jaarlijkse Mode?show, waar de catwalk fungeert als podium voor experimentele mode en kunst.
Aanpak
Ik ontwikkelde een serie zogenoemde ‘geopatronen’: textieldessins gebaseerd op GIS- en geodata. Door geografische informatie grafisch te bewerken ontstonden stoffen waarin landschappen, infrastructuren en verborgen ruimtelijke verhalen zichtbaar worden. Zo werden onder andere biologische boerderijen vertaald naar stippenstructuren, de verkaveling rond Stadskanaal naar ritmische lijnen, en waterwegen, wegennetwerken en bodemstructuren verwerkt tot abstracte patronen.
De ontwerpen werden opgebouwd vanuit vijf thematische lagen, Cultuur, Infrastructuur, Agricultuur, Architectuur en Natuur, samen gevormd tot de naam CIAAN. Voor de kleurpaletten werden foto’s geselecteerd die aansloten bij deze thema’s, waarna de kleuren werden vertaald naar textiele composities.
Van de geopatronen ontwierp en vervaardigde ik een collectie van vier jurken, een broekpak en een serie lampenkappen, waarin cartografie, mode en ruimtelijk onderzoek samenkomen. Voor het project werd daarnaast samengewerkt met goudsmid Aletta Teunen, die voor iedere outfit een bijpassend sieraad ontwierp geïnspireerd op geografische vormen en structuren.
Exposities
De collectie werd gepresenteerd als performatieve modeshow tijdens Mode?show 2010 in Amersfoort en was vervolgens te zien tijdens Dutch Design Week 2010 en de tentoonstelling Heel de Heuvelrug in Leersum in 2011.
tussen de punten waar je/jullie woonde/n ontstaat een geborduurd vlak – 2012 – katoendraad op papier
Wie Woont Waar
