De krim, illegaal ingenomen door Rusland hoort bij Oekraïne. Het was een fantastische plek om op reis te zijn. Ik reisde er per trein via Berlijn en Kiev naar toe in 1999. Wat een fantastische belevenis. We konden toen niet bevroeden dat 15 jaar later Rusland dit gebied zou innemen en de mogelijkheid om hier naar toe te reizen is beperkt.
In 1999 ontmoette ik daar een klein jongetje, Igor op een speciale fiets, hij kwam iedere dag naar die gekke buitenlanders kijken. Hij was anders dan zijn dorpsgenootjes. Ik sprak een woordje russisch, want de meeste mensen spreken russisch daar en niet Oekraïns en toen was er een sentiment dat Rusland beter was. maar dat gold niet voor de Krimtataren die verplicht waren verbannen en na de uiteinvalling van de Sovjet-unie terug gekeerd waren. Het gold ook niet voor Igor. Hij vertrok naar Kiev en stond op het Maidanplein terwijl zijn ouders steeds meer pro-russisch werden. Hij behield zijn Oekraïnse paspoort en kan nauwelijks nog zijn ouders bezoeken.
Ik maakte zeefdrukken op papier en vilt.
